Warner Classics, 2024

Na dwupłytowym albumie znajdziemy cztery wieloczęściowe, duże formy kompozytorskie.  Każda napisana przez jednego  z ”Atomów” i każda czerpiąca inspiracje z innego źródła.  „Atomizacje” Dawida Lubowicza dedykowane są zespołowi i stanowią rozważania nad ogromem wszechświata i jego nieskończonością. Stworzony przez  Krzysztofa Lenczowskiego „Atlas motyli” jest muzyczną ilustracją książeczki dla dzieci z rysunkami i opisami motyli.  Z kolei „Obrazki z Warszawy” Mateusza Smoczyńskiego są opowieścią o dziejach naszej stolicy, zestawiającą  zapis heroicznych chwil z historii miasta z obrazami tętniącej życiem współczesnej metropolii. Wreszcie „Bolero” autorstwa Michała Zaborskiego opowiada o tańcu, pasji i miłości.  

Poszczególne kompozycje składają się z od trzech do ośmiu części i oscylują (w dużym przybliżeniu) w granicach dwudziestu minut. Całe wydawnictwo zawiera łącznie niemal półtorej godziny muzyki. Patrząc przez perspektywę tematyki podpowiedzianej tytułami utworów znajdziemy tu szeroki wachlarz wrażeń: tajemniczość przestrzeni wszechświata, piękno, ale i brutalność świata przyrody, dramatyzm i emocjonalność historii. Nie będą się mylić Ci, którzy odnajdą w ostatniej z kompozycji nawiązania do słynnego dzieła Maurice’a Ravela.

Album w naturalny sposób bliski jest estetyce muzyki poważnej (nie na darmo ukazuje się on pod szyldem Warner Classics), ale Atom String Quartet przefiltrowuje to wszystko przez swój charakterystyczny styl. Nie brakuje tu elementów improwizacji, czy też niekonwencjonalnych technik wykonawczych. Znakomitych fragmentów gry zespołowej oraz porywających popisów indywidualnych. Monumentalne zamierzenie wykonane zostało ze swobodą i lekkością. Bardzo dobra płyta.