Waxing Crescent Records, 2023

Szczęśliwym zrządzeniem losu miałem ostatnio możliwość dwukrotnie słuchać Hałvvy na koncertach. Oba występy różniły się konfiguracją osobową jak i instrumentalną.  Zmiany z jednej strony pozwoliły mi poznać różne oblicza zespołu, z drugiej pokazały spójność propozycji Hałvvy i artystyczno-adaptacyjne umiejętności duetu.

Podczas festiwalu Jazz Goes to Town w czeskim Hradec Kralove, duet zagrał w swoim podstawowym składzie. Muzycy wykorzystali za to w charakterze „gościa specjalnego”  fortepian, który zwykle nie znajduje się w zestawie instrumentów duetu  – Jacek Prościński zasiada za zestawem perkusyjnym, Kamil Piotrowicz obok syntezatorów, korzysta również z gongów.  Natomiast w Łodzi miałem możliwość spotkania najnowszej odsłony projektu, w której do duetu dołączył francuski trębacz Timothée Quost. Trio we wrześniu wydało swoje studyjne nagrania w formie kasety magentofonowej.

Muzyka Hałvvy dostępna jest na Bandcampie.

Hałvva zarówno podczas koncertów, jak i na kasecie prezentuje jeden, nieprzerwany muzyczny spektakl (w przypadku kasety są to dwie niezależne części, co w oczywisty sposób wynika z technicznych ograniczeń nośnika). To znakomicie wpływa na dramaturgię narracji.  Muzycy poruszają się między ambientową delikatnością, a  oszałamiającą intensywnością, a  całość jest efektem spontanicznych interakcji.   

Najpełniej oddaje charakter muzyki zespołu, słodka i dowcipna metafora, którą Kamil Piotrowicz i Jacek Prościński opisują swoje wspólne aktywności:  „HAŁVVA choć bardzo kaloryczna, jest również bardzo pożywna. To zwarty, eklektyczny organizm, produkt elektroniczno-modułowy, intensywny, gęsty i niezdrowy. Nostalgia przełamana hiperaktywną euforią, gdzie radykalny brutalizm spotyka się z orbitalną słodyczą przewidywalności”.

Sięgnijcie po Hałvvę. Jest wyjątkowo smakowita.