ELMA „Licentia Poetica”

Hevhetia, 2022

Sześć lat czekaliśmy na nowe nagrania Elmy. Po dwóch znakomicie przyjętych i szeroko komentowanych albumach – „Hic et nunc” oraz „Ad rem” – wokalistka powraca z nowym projektem i kilkoma niewątpliwymi zaskoczeniami.

You can read our review in english here: https://jazzsuite.wordpress.com/2022/06/09/elma-licentia-poetica/

ELMA jest tym razem „znakiem firmowym” całego kwartetu, formalnie łączącym  wydawnictwo z poprzednimi płytami oraz z osobą wokalistki Elmy Kais. Na albumie usłyszeć możemy ponadto międzynarodowy skład berlińskich rezydentów. Za perkusją zasiadł weteran free jazzu i sceny improwizowanej Klaus Kugel. Z kolei najmłodszym członkiem zespołu jest grający na e-basie, pochądzący z Japonii Daigo Nakai. Obaj wymienieni już wcześniej współpracowali z kolejnym z muzyków kwartetu, gitarzystą Knoxem Chandlerem.

Warto w tym momencie zatrzymać się chwilę przy artystycznym c.v. tego ostatniego. Wśród artystów z którymi współpracował znajdziemy między innymi zespoły Depeche Mode, R.E.M. , Siouxsie and the Banshees, czy też Cyndi Lauper. Mieszkający od 2012 w stolicy Niemiec muzyk, brał również udział w  projekcie Marsa Williamsa „Albert Ayler Christmas”.

„Licentia Poetica”  jest rejestracją koncertu z roku 2020 który odbył się w ramach festiwalu Gdańskie Noce Jazsowe. Ciekawostką jest fakt, że wszelkie charakterystyczne dla koncertów odgłosy, jak zapowiedzi, reakcje publiczności – zostały wyciszone. Na „Licentia Poetica” obcujemy tylko i wyłącznie z muzyką.  Uwaga na marginesie: nie wiem jak faktycznie wyglądało to na koncercie, ale mnie muzyka wciągnęła i zahipnotyzowała natychmiastowo. Spodziewam się, że siedziałbym na widowni w całkowitej ciszy, chłonąc czterdziestodwuminutową muzyczną historię i myślę, że pozostałbym w pełnym zachwytu oszołomieniu jeszcze przez dłuższą chwilę po wybrzmieniu ostatnich dźwięków.   

Na okładce znajdziemy wyodrębnione trzynaście utworów. Jednak ten podział ma charakter dość umowny. Koncertowa opowieść przechodzi bowiem płynnie z jednej części w drugą. Niebagatelne znaczenie mają jednak tytuły poszczególnych części: łacińskie słowa układają się  w owidiuszowską sentecję. To co rzymski poeta stworzył dwa tysiące lat temu stało się ponadczasowym, zwięzłym, i przepięknym opisaniem muzyki, którą usłyszeć możemy na  „Licentia Poetica”.  A jednocześnie – patrząc z drugiej strony – „Licentia Poetica” jest perfekcyjnie przeprowadzonym przez kwartet  dowodem na celność słów Owidiusza.

Nie będę tu rozwijał tematu związków płyty z przywołanym poetyckim tekstem. A to dlatego, że w kapitalny sposób uczynił to już Howard Mandel (Prezydent Jazz Journalists Association) w opublikowanym na wewnętrznej stronie okładki eseju. Sama okładka również przyciąga uwagę rysunkami artystki w spektrum autyzmu, Oli Leśnik, która nie mówi, natomiast wyraża siebie oraz komunikuje się ze światem poprzez swoją sztukę. Rysunki te zostały również ożywione w animacji towarzyszącej albumowi (https://youtu.be/dT_oU-Cc6ME).

„Licentia Poetica” to projekt kompletny. Przemyślany w każdym calu. Wszystko tu współgra i kapitalnie łączy się ze sobą. Znakomita muzyka i wspaniała, towarzysząca jej oprawa. To trzeba poznać.

Album dostępny jest na Bandcampie: https://elmakais.bandcamp.com/album/licentia-poetica

One comment

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s