Guillaume Tarche „Steve Lacy. (Unfinished)”

Lenka Lente, 2021

Francuskie wydawnictwo Lenka Lente dysponuje niezwykle unikalnym katalogiem publikacji. Wiele z oferowany przez nie książek poświęconych jest muzyce jazzowej, w szczególności tej o bardziej awangardowym obliczu.

Pełna lista książek wydawnictwa Lenka Lente znajduje się tutaj: http://www.lenkalente.com/

Latem roku 2021 francuski wydawca zaprezentował książkę poświęconą Steve’owi Lacy.  Jej autor – Guillaume Tarche – sam gra na saksofonie, jest dziennikarzem i autorem specjalizującym się w tematyce muzyki improwizowanej. W książce „Steve Lacy (Unfinished)” zebrał 43 teksty  autorstwa osób, które miały możliwość współpracowania z głównym bohaterem książki na różnych etapach jego kariery.

Wspomnienia te mają niekiedy charakter krótkich notek, ale znajdziemy w książce także całkiem sporo obszernych esejów. Już sama lista autorów robi spore wrażenie: Steve Adams, Irene Aebi, Guillaume Belhomme, Etienne Brunet, Frank Carlberg, Kent Carter, Andrea Centazzo, Allan Chase, Alvin Curran, Martin Davidson, Jean Derome, Jorrit Dijkstra, Jean-Marc Foussat, Christoph Gallio, Ben Goldberg, Guillermo Gregorio, Phillip Johnston, Peter Katz, Suzanna Klintcharova, Gilles Laheurte, Vincent Lainé, Pablo Ledesma, Urs Leimgruber, Dave Liebman, James Lindbloom, Giancarlo nino Locatelli, Michala Marcus, Gianni Mimmo, Uwe Oberg, Roberto Ottaviano, Evan Parker, Jacques Ponzio, Jon Raskin, P.-L. Renou, Patrice Roussel, Bill Shoemaker, Josh Sinton, Bruno Tocanne, Jason Weiss, Elsa Wolliaston oraz Seymour Wright.

W niemal 500-stronicowej publikacji znalazło się także miejsce na przedstawienie dyskografii Steve’a Lacy’ego. Książka podzielona jest na osiem części, grupujących poszczególne teksty w tematyczne bloki. Wiele z nich zachwyca oryginalnością i unikalnością –  a zachwyt będzie udziałem nie tylko zagorzałych fanów Lacy’ego. Kapitalny jest chociażby rozdział dotyczący Lacy’ego i Theloniousa Monka. Trzeba jednak zaznaczyć, że „Steve Lacy. (Unfinished)” jest lekturą wymagającą – nie tylko ze względu na tematykę. Teksty opublikowane zostały … w trzech językach. Niemal trzy czwarte materiałów jest zaprezentowanych w języku angielskim, ale trzeba mieć na uwadze, że pozostała cześć książki wymaga znajomości języka francuskiego i włoskiego.

Staram się nie szafować górnolotnymi porównaniami, ale książkę Guillaume’a Tarche śmiało nazwać można niezwykłą. Pozycja zdecydowania warta uwagi, a dla „Lacymaniaków” zdecydowanie lektura obowiązkowa.

Recenzja opublikowana w magazynie JazzPRESS 11/2021

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s