Warren Wolf „Convergence”

Mack Avenue, 2016

Wibrafonista Warren Wolf to jedna z gwiazd wytwórni MackAvenue, a Convergence jest już trzecim albumem wydanym przez niego w tej wytwórni. Przed obiecująco rozwijającą się karierą solową Wolf grywał w zespołach m.in. Christiana McBride’a. Ten znakomity basista, nagrywający również dla MackAvenue stara się być mentorem dla swojego nieco młodszego kolegi.

Convergence zostało przez McBride’a wyprodukowane, a ponadto podjął się on trudnego zadania skompletowania odpowiedniego składu zespołu towarzyszącego. Do wibrafonu i marimby, na których gra Warren Wolf dołączyli więc, tworząc zgrabny kwartet:  basista, perkusista i pianista, a w dwóch utworach grupa uzupełniona o gitarzystę rozrosła się do kwintetu. Jednak zestawienia personalne na płycie są nieco bardziej skomplikowane. Płytę otwiera pełen skład muzyków bluesowym Soul Sister z mocno zaakcentowanymi gitarowymi solówkami. To kompozycja samego Wolfa, podobnie jak dwa kwartetowe nagrania: Four Stars From Heaven, dedykowane czwórce dzieci lidera, z kapitalnym popisem perkusisty oraz Cell Phone, gdzie uważny słuchacz odnajdzie w wibrafonowym solo nieprzypadkowe nawiązanie do uciążliwej niekiedy wszechobecności telefonów komórkowych. Dwa utwory to niezwykle ciekawe duety:  New Begginnig Dave’a Samuelsa – wibrafon z forterpianem, natomiast King Of Two Fives –wibrafon i bas. Wśród utworów zagranych w trio (wibrafon, bas i perkusja) znajdziemy między innymi Montanę legendarnego Bobby’ego Hutchersona, Knocks Me Off Of My Feet Steviego Wondera, gdzie Wolf gra również na Fenderze i fortepianie oraz oryginał Wolfa A Prayer For The Christian Man dla mnie najlepszy utwór na tej płycie. Całość zamyka Stardust Carmichaela dowcipnie połączony z chopinowskim Walcem Minutowym Des-dur op. 64 nr 1, które Wolf gra sam na swoim koronnym instrumencie oraz na marimbie. Nieco ponad godzina wysokiej klasy mainstreamu. Musze przyznać, że niezwykle przyjemnego „w lekturze”. Dla zachęty dodam jeszcze, że basistą jest – jak łatwo się domyślić – Christian McBride, natomiast perkusistą Jeff „Tain” Watts, pianistą Brad Mehldau, a gitarzystą  John Scofield.

OPUBLIKOWANE W MAGAZYNIE JAZZPRESS 6/2016

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s